Przejmująca Tajemnica Bibliotekarki

Jestem jedną z niewielu osób, która nie przepada za typowymi romansami. Dlatego też omijam wszelkie możliwe tego typu  historie okraszone słodkimi okładkami. Jednak są takie pisarki, które potrafią otulić moją rogatą duszę nietuzinkowymi opowieściami o zwykłych ludziach doświadczonych przez los. W nich wątek miłosny jest miłym i pozytywnym dodatkiem, który jest iskierką nadziei na lepsze jutro. Taką pozycją był Sekret Bibliotekarki Wioletty Piaseckiej ponad rok temu, który doczekał się dzięki czytelniczkom drugiej części. (Byłam jedną z nich.) 

Tajemnica bibliotekarki pani Piaseckiej to ciąg dalszy losów głównej bohaterki Dagmary Brewki, która pomimo wyjścia z nałogu nadal napotyka na różnorakie problemy. Zresztą wychodzenie z alkoholizmu nie jest wcale takie łatwe, co widać po jej zachowaniu i emocjach im towarzyszących. Nie ułatwia jej też fakt pojawienia się byłej dziewczyny Michała, która bardzo chce zaznaczyć, że nadal jest zainteresowana policjantem a w związku z tym miesza w ich znajomości.

Co z tego wyniknie? Jak dużo kłopotów może doświadczyć osoba po trudnych przejściach? Czy to się kiedyś skończy? Czemu tak trudna jest dla Dagmary rozmowa z ukochanym? Z czym to się wiążę? Jakie sekrety wyjdą na jaw?

W Tajemnicy Bibliotekarki Wioletta Piasecka porusza ważne tematy oraz opisuje bardzo wnikliwie cechy charakterystyczne dla człowieka z zespołem DDA. Podkreśla, że dla ludzi wychodzących z nałogu bardzo jest ważne wsparcie zarówno w terapeutach jak i w rodzinie. Tego drugiego Dagmara nie ma, za to wspierają ją współpracownicy, Michał oraz niezastąpiony Bartek, który pomógł jej w leczeniu. 

Oprócz tego w głównym wątku Dagmary i Michała autorka zaznacza jak ważna jest rozmowa oraz mówienie prawdy o elementarnych sprawach. To jest bardzo dziwne ale i prawdziwe w obecnych czasach, że nadal mamy problemy z komunikacją.

Ale faktycznie tak jest. Zarówno w powieści jak  i w życiu codziennym. 

Historia Dagmary i Michała  okraszona jest pięknymi opisami Fromborka i życia w małej społeczności. Aż chce się tam od razu pojechać i pochodzić po mieście szlakami głównych bohaterów. 

Dodatkowo autorka tak emocjonalnie opisuje losy bohaterów, że trudno się nie wzruszyć. Pewnie nie uwierzycie, ale nawet ja miałam łzy w oczach z kilka razy. Wyjątkowo bardzo uczuciowo podeszłam do tej opowieści zupełnie jak nie ja. Może dlatego, że został poruszony wątek drugiej szansy oraz odrodzenia. Bo czasem chciałoby się coś zmienić w życiu….

Tak trudna historia zawarta w Tajemnicy Bibliotekarki Wioletty Piaseckiej zapełniona emocjami i zimowymi opisami Fromborka wyjątkowo przemawia do czytelnika bo otula jak ciepły płaszcz. Brawa dla autorki za wyjątkowe i przejmujące wrażenia z każdej strony książki. 

 

Kontynuacja cyklu o  Dagmarze Brewce jest równie dobra jak i pierwsza część o Bibliotekarce dlatego gorąco zachęcam do przeczytania. 

Lub do wysłuchania audiobooka w brawurowym wykonaniu Klaudii Bełcik. 

 

Baka czyli Nasze Błękitne Lato

Gdy chcemy poznać historie naszych przodków najtrudniejsze jest odtworzenie wydarzeń dotyczących losów rodziny, gdy już brak najbliższych krewnych. I Nie ma kogo spytać z czego wynikają pewne niesnaski, tajemnice i tym podobne zagadki. 

Przed takim właśnie wyzwaniem stoi Patryk Han, główny bohater  najnowszej książki Artura Tojzy pt. Nasze Błękitne lato. Co najciekawsze książka jest sklasyfikowana jako k-drama czyli jako romans i obyczaj w jednym. Ale takim typowym romansem wcale nie jest. Czemu? Co takiego jest w tej powieści, że nie można  tak jej do końca określić?

Najnowsza historia Artura Tojzy opowiada o perypetiach 30-letniego Patryka, który wraca do ojczystego kraju taty po 20 latach nieobecności, gdzie w dość „zabawnych” okolicznościach natrafia na dawną przyjaciółkę Su-ah. Z racji otrzymania spadku po dziadkach zamieszkuje w ich domu, gdzie zagadka goni zagadkę. Gdy okazuje się, że dawna przyjaciółka nie otrzymała listów od niego kilkanaście lat temu, zaczynają prowadzić małe śledztwo. I dociekać co stało się w dawnych czasach z ich rodzinami. I jak doszło do pewnych konfliktów. Głównym motywem jest pytanie czy warto grzebać w przeszłości? 

Bo komu zależało na rozdzieleniu przyjaciół? Dlaczego babcia nikomu nie powiedziała o śmierci jego rodziców? Co się za tym wszystkim kryje? Jakie jeszcze tajemnice wyjdą na jaw?

Oczywiście główny bohater u Artura Tojzy to lekko ciapowaty a zarazem irytujący mężczyzna, który gubi się w stosunkach międzyludzkich i damsko-męskich. Jest to jak zawsze lekko urocze choć trochę denerwujące. Mam wrażenie, że męskie postacie książek tegoż autora  zawsze mają jakiś defekt w odczytywaniu emocji, z czego wynikają dość zabawne sytuacje. Tak, to jest właśnie stały ironiczno-satyryczny  element książek  obyczajowych pisarza, który  rozbraja czytelnika na łopatki. Dosłownie. 

W Naszym Błękitnym lecie  jest także zawarty element nostalgii,  wątek znalezienia swojego miejsca na ziemi i potrzeby odnalezienia korzeni. Bo przecież każdy z nas tego właśnie potrzebuje. 

Lecz mnie osobiście podobał się tajemniczy wątek rodziny Hanów jak i nieznana historia Korei. Brawa dla autora za wnikliwy research, dzięki któremu można było poznać losy dalekiego  wschodniego kraju oraz opis życia w małej wiosce.  Co raz lepszy styl autora oraz ciekawe podejście do wątku obyczajowego  powoduje, ze nie można oderwać się od lektury. 

Tak więc można się tu i wzruszyć, i pośmiać a także poczuć jak detektyw. Zaintrygowani?

Co najciekawsze Nasze Błękitne Lato Artura Tojzy dostępne jest  jak na razie w wersji audiobooka, który świetnie czyta Patryk Bartoszewski. Można się zasłuchać . 

Polecam serdecznie 

 

ZACZYTANY RANKING KSIĄŻEK 2025

W poprzednim roku sporo się działo, dużo ciekawych książek wyszło na świat i zasypało niebywałym historiami a zarazem bardzo realnymi. Miałam kilka zaskoczeń i wiele odkryć. Dużo było teatralnych wyjść i kilka spełnionych bo wymarzonych koncertów. 

Zapraszam na Zaczytany Ranking 

Najlepsze kryminały 2025

1. Śnieg przykryje - Michał Śmielak

2. Czcij ojca swego - Agnieszka Lis

3. Grota - Marcel Moss

4. Wypadek, nie sądzę - Katarzyna Gacek

5. Sekrety Domu Wintera - Alicja Czarnecka-Suls

Najlepsze audiobooki 2025

1. Śnieg przykryje w wykonaniu Janusza Zadury

2. Toń w wykonaniu Ewy Jakubowicz

3. Alchemia  w wykonaniu Klaudii Bełcik

4. Grota w wykonaniu Janusza Zadury

5. Salon spełnionych marzeń czytany przez autorkę Agnieszkę Lis

Moje odkrycia roku

1. Grota - Marcel Moss 

2. Śnieg przykryje - Michał Śmielak

3. Sekret Terapeutki - Greta Drawska

Ranking 10  najlepszych książek (wybranych z 30) 2025 roku 

1. Sztorm - Magdalena Witkiewicz 

2. Śnieg przykryje - Michał Śmielak 

3. Jutro już nigdzie nie pojadę - Agnieszka Lis 

4. Kruchość serca - Andrzej Konefał

5. Alchemia - Katarzyna Zyskowska

6. Zdeptane Nadzieje - Wioletta Piasecka

7. Niepokorne - Sylwia Markiewicz 

8. Jak odchudzić kota - Monika Wawrzyńska

9. Złotowłosa - Wojciech Chmielarz

10. Sekret terapeutki - Greta Drawska

Gratulacje dla autorek i autorów za tak przejmujące i ważne historie.

Złotowłosa

Zaginięcia ludzi są spowodowane wieloma rzeczami. Czasem człowiek znika, bo ma dość dotychczasowego życia a czasem jest tak, że ktoś z wiadomych sobie powodów porywa osobę.  Jak jest w przypadku tytułowej Złotowłosej w książce Wojtka Chmielarza? Czy i czym zawiniła sobie główna bohaterka, że nagle w tajemniczych  okolicznościach znika? Czy to przeżyje? I kto to zrobił oraz dlaczego?

Złotowłosa Wojciecha Chmielarza przy pierwszym spotkaniu to studium osoby porwanej, która w zwyczajnym życiu to uporządkowana i bardzo empatyczna kobieta. Bowiem Urszula oprócz zwykłej pracy pomaga w hospicjum przy starszych osobach. Znika w dniu zaręczyn w parku, w którym napada ją chyba niedźwiedź…. Co najciekawsze nie od razu jest zgłoszone jej zniknięcie, co powoduje spekulacje w policji, ze została zamordowana przez narzeczonego. Lecz Tadek się tego wypiera i zaczyna na własną rękę szukać Uli. Czy to się uda?

Czytelnik już w pierwszych zdaniach dowiaduje się, że dziewczyna została porwana i jest przetrzymywana w piwnicy. Przez kogo? Kto się do takiego czynu posunął? I dlaczego? 

„Życie potrafi zaskakiwać.”

Chmielarz w najnowszej powieści prowadzi czytelnika po meandrach umysłu osoby porwanej jak i także zranionej przez los. I gdy wydaje się, ze wiadomo o co w danym momencie chodzi, to pojawia się zupełnie zaskakujący nowy wątek. 

W tej historii jest wiele retrospekcji, z których wynika, że główna bohaterka nie miała wielkiego wsparcia w rodzinie i generalnie wszystko co złe to była jej wina. Odejście matki, złe wybory czy studia i itp.  Czy w takim razie w obecnej sytuacji sobie poradzi?

Złotowłosa to nie jest kryminał a bardziej thriller psychologiczny, który pokazuje jak za dawne błędy  można zapłacić. I jak one wpływają na życie rodziny, która straciła ukochaną osobę. Dostajemy tu pełen obraz psychologiczny takiego przypadku. Bardzo wnikliwy jak to u Chmielarza bywa.

Mam wrażenie, że im dłużej pan Chmielarz pisze thrillery, tym są one lepsze. Bardziej pokrętne i tajemnicze. Wręcz mistrzowskie. Bo tak zaskakującej fabuły się nie spodziewałam, mimo, że znam Żmijowisko i Wyrwę. Tak, tak, ja głównie znam thrillery a nie kryminały Wojtka Chmielarza. Co najważniejsze pozostają długo w pamięci , tak też i historia Złotowłosej jeszcze we mnie rezonuje. 

Bo są tu pełnokrwiste postacie, a do tego czyta się o nich wyśmienicie. O stylu nie wspomnę, gdyż jest bardzo lekki a zarazem bardzo wnikliwy. Przenikliwy. 

Audiobook czytany przez Annę Szymańczyk jest tez niczego sobie. 

Polecam serdecznie na długie zimne wieczory.  

 

Co Śnieg przykryje?

Mówi się, że wszyscy kłamią i każdy z nas ma swoją wersję ważnych wydarzeń. I większość ludzi ma coś do ukrycia. Czemu tak jest? Cóż, pewnie chodzi o różne intencje. Ale jakie? 

Podobnie jest w najnowszej powieści Michała Śmielaka pt. Śnieg przykryje. Czemu tak jest? Co takiego śnieg ma przykryć? Morderstwo a może coś zupełnie innego? 

Głównym bohaterem Śnieg przykryje jest Rysiek, który nagle po 25 latach od zaginięcia pojawia się w rodzinnym domu dzień przed wigilią ku zaskoczeniu wszystkich. 

Rodzina, policja i lekarze próbują dociec co się stało lata temu, bo wygląda na to, że niewiele pamięta.  Poza tym, że w tamtym czasie nie za bardzo się przejęto zniknięciem alkoholika, ani nie przeprowadzono dokładnego śledztwa. Syn-policjant oraz lekarz próbują ustalić kolejność wydarzeń oraz odkryć prawdę tego dziwnego zdarzenia. Tylko jaką prawdę....? 

W wyniku postępujących działań pojawiają się nowe wątki, które wiele wyjaśniają. Do czasu….

W tej kryminalno-świątecznej historii Michał Śmielak bardzo sprytnie i umiejętnie prowadzi czytelnika przez meandry poszukiwań, tak że jak już coś wiemy to nagle okazuje się zupełnie innego. Ileż razy byłam zdumiona dynamiczną  zmianą  w głównej historii. 

Co najważniejsze w tym świątecznym kryminale autor bardzo realistycznie przedstawia obraz rodziny patologicznej, której głównym żywicielem jest alkoholik i przemocowiec. I opisuje jaka to jest katorga dla wszystkich. Gdyż nie da się przejść obok tego obojętnie. Bo według Ryśka alkohol jest „lekarstwem na wszelkie bolączki.” Na złą żonę, syna niedorajdę według mniemania ojca oraz wiele innych rzeczy. 

Mimo tak poważnego społecznego wątku intrygująca fabuła i lekki styl pisarza oraz charakterystyczni bohaterowie typu Rysiek czy Bożenka są bardzo dobrym przepisem na bestseller, którym Śnieg przykryje już jest. Dużo tu dodaje ciągle trwające napięcie i wyskakujące nowe tropy. Jednym słowem, nie ma nudy. 

Na początku powieści ma się wrażenie, że pewien schemat wzięto prosto z Dnia Świstaka. Nic bardziej mylnego. To jest specjalny twist, który ma zmylić czytelnika ale i wyjaśnić pewne kwestie. Jest tych twistów więcej i to jakich….

Ja jestem zadziwiona i zachwycona, dawno tak mnie książka nie wciągnęła. Dobrze, ze miałam także wersje audio, którą czytał niepowtarzalny Janusz Zadura. Po prostu sztos. 

Coś czuje, ze teraz częściej będę sięgać po książki Michała Śmielaka. 

Polecam serdecznie papier, eBook i audiobook. 

Nie zapomnicie o tej historii…. 

Co kryją góry Wicklow?

W przedświątecznym czasie wydawałoby się, że powinno się otulać ciepłymi sympatyczno-serdecznymi opowieściami. Nie w moim przypadku, gdyż ja w ramach współpracy wybrałam debiut, który jest thrillerem. A ja bardzo lubię poznawać książki nowych autorów! 

Co kryją Góry Wicklow Maleny Malewskiej to intrygująca historia Karoliny, która w skutek traumatycznych wydarzeń traci pamięć. I nikt nie jest w stanie jej pomóc aby mogła ją odzyskać. Zaniepokojeni rodzice zabierają ukochaną nastolatkę z Irlandii do Polski aby uciec od wszelkich problemów i konfliktów. Czy to jest możliwe? Czy dziewczynka będzie w stanie normalnie żyć?

Główna bohaterka po wielu latach nowego życia oraz kilku w stałej pracy, w ramach rozwinięcia kariery dostaje szanse na kontrakt w Dublinie. Dzięki temu ma nadzieję na zmierzenie się z przeszłością i zagadką utraty pamięci. W firmowym irlandzkim zespole uzyskuje wsparcie od kolegi, który zna sprawę z przed wielu lat. A do tego trafia na dawną przyjaciółkę Sharon ….

Co z tego wyniknie? Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Co takiego  stało się lata temu, że straciła pamięć? Czego może się o sobie dowiedzieć? I co z tym mają wspólnego celtyckie duchy i inne zmory?

Książka Maleny Malewskiej to klimatyczny thriller momentami nawet horror, który zawiera wiele ciekawych historii rodziny Sharon, domu i zagadek. Po rozwinięciu jednej pojawiają się kolejne wątki, które powoli sklejają  się w całość. I to jaką! 

Warto zaznaczyć, że została tu świetnie opisana Irlandia oraz wielowymiarowy Dublin, w którym czytelnik może się pogubić w czasie i przestrzeni. Widać, że pisarka ma dużą wiedzę o historii Zielonej Wyspy a także o zwyczajach jej mieszkańców. A do tego dodaje tajemniczego charakteru.

Co kryją Góry Wicklow ma wiele wyrazistych postaci takich jak Sharon i jej ciotka Aniela. Dzięki nim nie ma w tej powieści nudy, gdyż cały czas coś tu się dzieje. Karolina wraz ze swoją ciekawością i odwagą  napotyka wiele trudności ale i także przyjemności i powoli poznaje siebie na nowo. 

Malena Malewska bowiem  delikatnie porusza problem seksualności i tym samym tożsamości jako takiej zwłaszcza po utracie pamięci. 

Ja jestem zauroczona stylem autorki a także pomysłem na powieść nietuzinkową i tajemniczą. Dlatego też, już niecierpliwie czekam na kolejną. Ciekawe co to będzie…. 

Debiutancka powieść Maleny Malewskiej została przez wydawnictwo przypisana do horroru. Nic bardziej mylnego. Co prawda są tu duchy i zjawy i inne celtyckie klimaty. Jednakże dla mnie jest to bardzo dobry thriller psychologiczny z elementami horroru. Bo co najważniejsze jest to, że ja nie przepadam za samym horrorem. Tak więc sami zrozumiecie, że  nie może być tak strasznie. Raczej tajemniczo….

Bardzo polecam na zimowe wieczory przy ciepłej herbacie.

W skali od 1 do 6 oceniam na 5. 

Za egzemplarz recenzencki dziękuję portalowi Sztukater.pl

Co się może wydarzyć 10 lat później

Przez ostatnie dwa tygodnie czytałam kilka książek naraz. Jedną z nich była debiutancka powieść Beaty Turlik pt. 10 lat później. Spędziłam z nią dwa całkiem przyjemne wieczory. Dlaczego tylko dwa? Co jest w niej intrygującego a co denerwującego? Co się może okazać po wielu latach niewyjaśnionej nieobecności?

Na pytanie co każdy z nas by zrobił, gdyby został nagle porzucony przez ukochaną osobę, autorka odpowiada w swojej pierwszej książce. 

Sara w niezrozumiały dla niej sposób zostaje sama po nagłym odejściu Darka. W tym momencie nie tylko traci miłość ukochanego a także grupę przyjaciół. Po wielu trudach udaje się jej wyjść z dołka i układa życie na nowo. Czy jest z niego zadowolona? Nie do końca i gdy tylko ma okazję zmienia kolejnego partnera i całkiem przypadkiem natrafia na dawnego przyjaciela. W wyniku czego odkrywa prawdę na temat zniknięcia Darka a potem na niego samego. 

Co z tego wyniknie? Czy realny jest powrót do tego, co kiedyś było? Jak to wpłynie na głównych bohaterów? Czy uda im się ułożyć wspólne życie? W jaki sposób?

W historii pt. „10 lat później” poruszony jest temat między innymi poważnej choroby oraz chorobliwej zazdrości, która ma wiele twarzy. A także wielowymiarowej straty bliskich nam osób. Jest tu także trochę lekkiej naiwności, która czasem rozbraja czytelnika. Jednakże jest na tyle ciekawie skonstruowana tak, że trudno się od tej pozycji oderwać.

  

Książka Beaty Turlik to emocjonalny kołowrotek, który co jakiś czas zwalnia, aby znów uderzyć w grupę przyjaciół. W pewnym momencie można wyczuć, że za chwil kilka znów się coś stanie. Tak, trzyma w napięciu tak jak w życiu. 

Bo czyż tak nie jest, że gdy czujemy się zbyt swobodnie i super bezpiecznie to nagle coś mocno uderza w ten nasz spokój. I wywala nas z rytmu. Niestety. 

„Czasu nigdy nie jest dość, gdy kogoś tak kochamy, prawda?”

Przyznam szczerze, że z lekką nieśmiałością podchodziłam do 10 lat później, gdyż na początku miałam wrażenie, ze trafiłam na zwykły romans. Jest tu bowiem sporo takiej naiwności rodem z Harlequina, jednakże poważne rozterki bohaterów i ich różne problemy rozwiewają je dość szybko. Jedyne co mnie irytowało to opisy typu narzeczona Marka, żona Darka itp. Natomiast fajne było to, że ekipa przyjaciół spędza wiele czasu razem i każde z nich troszczy się o siebie nawzajem i dba o wspólne relacje.

Tajemnica i ta niesamowita przytulność książki Beaty Turlik powoduje, że czytelnik nie może się oderwać od lektury i zapomina o rzeczywistości. 

Polecam ja, niewielka romantyczka na zimowe wieczory.

W skali od 1 do 6 oceniam na 4. 

Za egzemplarz recenzencki dziękuję portalowi Sztukater.pl